Παρασκευή, 2 Οκτωβρίου 2009

Κάτι ποιήματα δικά μου...

*ΜΕ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ
ΜΕΤΑΛΑΖΟΜΑΙ ΣΕ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ
ΕΝ ΩΡΑ ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗΣ
ΜΕ ΜΙΑ ΑΧΩΝΕΥΤΗ ΜΥΓΑ*

-----------------------------------------------------...........................................--------------------

Δια μέσου κινητού -Απομάκρυνση-
"Θέλω να σου πω κάτι που με πνίγει,
θέλω να σταματήσω την φιλία μου μαζί σου.
Θα με πληγώσεις χειρότερα και από ένα Β.
Το νιώθω μόνο και μόνο επειδή Σ' αγαπώ..."
Απάντηση:
" Ε! Δεν τρέχει και τίποτα''

---------------------------------------------------------------------------------------------------

O el epiviltikos magnitis

Και αν πέρασε η χρονιά μου
Και αν πέρασε η χρονιά σου...
Και αν περάσανε τα χρόνια μας..
Πάντα και παντού είναι ο el Επιβλητικός μαγνήτης σου.

Τι και αν τα λόγια σου γίνανε δικά μου..
Τι και αν τα λόγια μου γίνανε δικά σου..
Τι και αν τα λόγια μας χαθήκαν...
Πάντα και παντού είναι ο el Επιβλητικός μαγνήτης σου.

Ξυπνάω
Ξυπνάς...
Δεν είσαι εδώ...
Δεν είμαι εκεί...
Μα...!
Πάντα και παντού είναι ο el Επιβλητικός μαγνήτης σου.
--------------------------------------------------------------------------------------------------

Ώρες ατέλειωτες, ψάχνω την σιωπή
που καθορίζετε από την μοναξιά,
ΑΠΛΥΤΗ-ΞΥΠΟΛΗΤΗ ΚΑΙ ΒΡΟΜΙΚΗ
που πολεμά την συνείδηση για να αποκτήσει κύρος
ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ
ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ (τόσο μονότονος)
Της κατάθλιψης.
Και έτσι ξεκινάει η καινούρια ζωή.

- Καινούρια ζωή με ακούς;
κάθομαι πίσω από το μπλε κάδο ανακύκλωσης.
Ρακοσυλλέκτης μωρό μου κατάντησα.
Διάβασα κάπου 'βρωμάω άρα υπάρχω'
Εδώ είμαι με ακούς;
Συγνώμη αλλά έτσι είμαι εγώ...
...ένα τοξικό απόβλητο της καινούριας ζωής..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου