Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2009

Απόδραση στα ανάκτορα του Βασιλειά...(Τατόι...)

Κοντά στην Αθήνα σχεδόν 40 λεπτά από το κέντρο υπάρχει μια τοποθεσία όπου μου αρέσει πάρα πολύ να πηγαίνω με φίλους και να αράζουμε κάνοντας πικ νικ.... Δεν είναι άλλο από τα ανάκτορα του Βασιλιά..στο Τατόι...!!!






Tο Τατόι έχει την προϊστορία του, που ξεκινά από την Αρχαία Δεκέλεια και καταλήγει στα τρία οθωμανικά τσιφλίκια Τατόι, Μαχούνια και Λιόπεσι, που συνενώθηκαν το 1835 στα χέρια του Σκαρλάτου Σούτζου και επί δεκαετίες κατόπιν υπήρξαν κρησφύγετα ληστών. Όμως, η πραγματική του ιστορία αρχίζει το 1872, με την αγορά του από τον Γεώργιο Α΄.
Tο 1898, έπειτα από διαδοχικές αγορές, αλλά και με την παραχώρηση στον Βασιλέα από τη Βουλή ως ιδιωτική περιουσία τού πρώην εθνικού κτήματος Μπάφι, το Τατόι απέκτησε τη μέγιστη έκτασή του: 47.427 στρέμ. Σε σχέση με τα 250.000 στρέμματα που κατείχαν οι Σούτσοι και τα 300.000 του Ανδρέα Συγγρού το κτήμα του Βασιλέως δεν ήταν το μεγαλύτερο στην Αττική. Ως κτήμα αναψυχής ήταν, αντιθέτως, το πρώτο στην Ελλάδα.
Το πρώτο σπίτι που περατώθηκε το 1874 ήταν ένα απλό διώροφο σπίτι ελληνοελβετικού ρυθμού, με δίρρικτη στέγη, το οποίο παραδόξως προοριζόταν όχι ως ανάκτορο αλλά ως βασιλικός ξενώνας, χρήση για την οποία ουδέποτε διατέθηκε. Πάνω από το ήδη χαραγμένο περιβόλι, για το οποίο επελέγησαν φυτά από ολόκληρη τη Μεσόγειο, άρχισε να οικοδομείται από τον αρχιτέκτονα Σάββα Μπούκη, το 1884, το καθ' αυτό ανάκτορο, μιμούμενο μια έπαυλη του συγκροτήματος των ανακτόρων του Πέτερχοφ, στην Αγία Πετρούπολη, που ανήκε στον τσάρο Αλέξανδρο Β΄, θείο της βασίλισσας Όλγας.

Το νέο σπίτι πρωτοκατοικήθηκε από τον Γεώργιο το 1889, αμέσως δηλαδή μετά τον γάμο του Διαδόχου Κωνσταντίνου, στον οποίον αφέθηκε η χρήση του παλιού σπιτιού. Μέχρι το τέλος του 19ου αι. το Τατόι έχει αποκτήσει δύο ναούς -Προφήτη Ηλία (1873) και Αναστάσεως (1899)- ένα υπασπιστήριο, δυο τρεις οικίες για αυλικούς υπηρεσίας, ένα τηλεγραφείο, την κατοικία του διευθυντή, τρία συγκροτήματα εργατόσπιτων, ένα οινοποιείο, ένα βουτυροκομείο, τρεις στάβλους, αποθήκες, εργαστήρια και καταλύματα για τη Φρουρά. O παλιός ανεμόμυλος μετετράπη σε πύργο, μέσα στον οποίο διαρρυθμίσθηκε ένα αρχαιολογικό μουσείο με τα ευρήματα των μικροανασκαφών στην περιοχή.

Το Τατόι είχε επίσης αποκτήσει 400 χιλιόμετρα οδικού δικτύου/αλεών, γέφυρες, άρτιο σύστημα υδροδότησης και πυρασφάλειας, καθώς και δύο μικρές τεχνητές λίμνες, τη Χήνα και την Κιθάρα. Δεδομένου ότι το διέσχιζε ο δημόσιος δρόμος της Χαλκίδας, το κτήμα είχε το χάνι του για τους περαστικούς. Θα αποκτήσει επίσης ένα ξενοδοχείο, το «Τατόιον», που διαφημίζεται στους ευρωπαϊκούς τουριστικούς οδηγούς της εποχής. Αρχιτέκτων της περιόδου αυτής είναι ο Αναστάσιος Μεταξάς. Στα 1880, ο λόφος του Παλαιόκαστρου θα δεχθεί το πρώτο του μνήμα (της Πριγκίπισσας Όλγας, που πέθανε σε ηλικία έξι μηνών), τριάντα τρία χρόνια προτού ενταφιασθεί εκεί, σε τάφο απέριττο, ο Γεώργιος Α΄.

Την πρώτη δεκαετία του 20ού αι. θα κτισθούν οι πέτρινοι στρατώνες, στα δε 1913/14, επί Κωνσταντίνου Α΄, το κτίριο του προσωπικού. Είναι αξιοπρόσεκτο ότι παράλληλα με τον εξελληνισμό της Δυναστείας, το Τατόι χάνει την αρχική αισθητική του ομοιογένεια και οπωσδήποτε, όλο και πιο πολύ, τον βόρειο χαρακτήρα του.

Η μεγάλη πυρκαγιά του 1916 σηματοδοτεί το τέλος της χρυσής εποχής. Καίγεται το μεγαλύτερο μέρος του δάσους, καίγονται κατά εκατοντάδες τα ελάφια που ο Γεώργιος είχε εισαγάγει από την Ουγγαρία, οι ανακτορικοί στάβλοι, ο ναός του Προφήτη Ηλία, το μουσείο, το παλιό ανάκτορο.

Η ταραγμένη πολιτικά περίοδος που ακολουθεί δεν επιτρέπει την άμεση ανασυγκρότηση. Αυτή θα πραγματοποιηθεί στα χρόνια της Α΄ Αβασίλευτης Δημοκρατίας, χάρη στη φροντίδα όλων των διαδοχικών κυβερνήσεων, χάρη επίσης στην επίβλεψη και την ικανότητα του νέου διευθυντή Βασιλείου Δρούβα (1925-1961). Στα χρόνια περί το 1930, κτίζεται το συγκρότημα κατοικιών και εργαστηρίων, γνωστό ως μάνδρα, όπως επίσης και ο σταθμός χωροφυλακής. Η παλινόρθωση θα προσθέσει μεν στο κτήμα το κομψό διευθυντήριο, το μαυσωλείο και τα διάσπαρτα πέτρινα φυλάκια της Φρουράς, θα τραυματίσει όμως βάναυσα την ίδια την έπαυλη, στη μεγάλη επισκευή των ετών 1937-39. Αρχιτέκτονες της περιόδου αυτής, ο Αναστάσιος Μεταξάς, ο Εμμανουήλ Λαζαρίδης και ο Κωνσταντίνος Σακελλάριος.

Ακολουθούν τα δύσκολα χρόνια της κατοχής, όπου ο Δρούβας ακροβατεί ανάμεσα στον κατακτητή και το αντάρτικο της Πάρνηθας για να σώσει το κτήμα. Η πίεση του «βουνού» αυξάνεται το καλοκαίρι του 1944. Στο διάστημα του φθινοπώρου οι λεηλασίες πληθαίνουν, ώσπου καταλύεται στο Τατόι κάθε αρχή. Στη διάρκεια των Δεκεμβριανών το κτήμα και η έπαυλη δηώνονται πλήρως και η μικρή κοινωνία του θρηνεί τα δικά της θύματα του Εμφυλίου που ξεκινούσε. Το καλοκαίρι του 1945 το κτήμα καίγεται ξανά. Τα κίνητρα ήσαν σαφώς πολιτικά.

Eτσι το Τατόι ξεκίνησε το 1946 και πάλι από το σημείο μηδέν. Για να αντισταθμίσει την απώλεια εσόδων από την καταστροφή του δάσους, ο Δρούβας θα δώσει έμφαση στην παραγωγή κρασιού και στα γαλακτοκομικά προϊόντα. Στα 1952 κτίζεται το κομψό νέο βουστάσιο, τα προϊόντα του οποίου, όπως εν γένει τα προϊόντα του κτήματος, διατίθενται προς πώλησιν σε ξενοδοχεία, νοσοκομεία, ιδρύματα και στρατόπεδα. Αρχιτέκτονες της περιόδου αυτής: ο Κ. Γκίνης και ο Αλ. Μπαλτατζής.

Από το τέλος του 1948 εγκαθίσταται στην έπαυλη μονίμως η βασιλική οικογένεια, που θα την κατοικήσει αδιαλείπτως ώς το πρωί του Αντικινήματος κατά της Χούντας, στις 13 Δεκεμβρίου 1967.



πηγή από http://el.wikipedia.org/









Το καλοκαίρι μας αποχαιρετά με μια βροχή..

Γεια σου καλοκαιράκι 2009...να σε καλά για όλα όσα ζήσαμε σε εσένα φέτος...είτε καλά είτε άσχημα...με την βροχούλα σήμερα μας έκανες να νοσταλγίσουμε χειμώνα με λίγο κρασί στο μπαλκόνι ενός σπιτιού να προβάλουμε στην μνήμη τα θέλω μας...τα όνειρα μας...ελπίζοντας πως όλα θα πάνε απο το καλά, καλύτερα... :-P

Παρασκευή, 28 Αυγούστου 2009

Εχτές το βράδυ...στο βράχο, δίπλα απο την Ακρόπολη.....

video

Ποιος είπε ότι δεν υπάρχει ρομαντισμός στην πόλη....; Αν κάποιοι ισοπεδώνουν τα πάντα εμείς δεν ακολουθούμε....υπάρχουμε για να υπάρχουμε...για να περνάμε καλές και όμορφες στιγμές είτε κάτω από τα αστέρια είτε όχι....γιατί εμείς απλά δεν έχουμε ξεχάσει να ελπίζουμε και να ονειρευόμαστε...ας τα κάνουν όλοι οι άλλοι μαντάρα..ΕΜΕΙΣ ΠΟΤΕ!!!!!!! :-) :-) :-)

ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΕ ΚΑΝΕΙ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΝΑ ΑΝΗΣΥΧΟΥΝ!!!!!!!!!!!!!

Η 8η Γιορτή Μπύρας στην Αθήνα


Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος πραγματοποιείτε στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας η γιορτή μπύρας...από της 2 έως της 13 Σεπτεμβρίου....Περισσότερα μπορείτε να βρείτε στο:
http://www.beer.gr/

"Green Way festival" στο Σύνταγμα...



http://www.facebook.com/event.php?eid=136595719856&ref=nf

Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2009

Σε κάποιες γωνιές της πόλης....


σε ένα μαγαζί στα Εξάρχεια....


Στην Πειραιώς....


στην πλατεία στα Εξάρχεια...
στα Εξάρχεια ξανά....

Παρασκευή, 21 Αυγούστου 2009

Ιστορίες μες την Πόλη...(Έλλη-Μαρία)

(Κάπου στο Γκάζι..περίπου στην πλατεία)...
Ε- Δεν μπορώ να σε ακούσω...πες το δυνατά...
Μ- Σ' αγαπάω με ακούς..σ' αγαπάω...
Ε- Το ξέρω....
Μ- Είσαι τα πάντα για μένα το ξέρεις;
Ε- Ναι και αυτό το ξέρω....
Μ- Θέλω να είσαι για πάντα μαζί μου....
Ε-...και εγώ.!
Μ- Όμως είναι δύσκολο να το καταλάβουν οι άλλοι...
Ε- Και εγώ αυτό πιστεύω...
Μ- Έχεις πει για μας σε κανέναν;
Ε- Πήγα να κάνω μια αναφορά σε ένα άτομο αλλά ήταν κατά...και δεν είπα τίποτα, και ήθελα τόσο να το πω σ' ένα δικό μου άνθρωπο.
Μ- Έλλη φοβάμαι...κανείς δεν πρόκειται να καταλάβει κανείς. Όλοι είναι κατά αυτού...και θέλω να είμαστε τόσο μαζί...
Ε- Δική μας είναι η ζωή...Και ότι θέλουμε κάνουμε..στο κάτω κάτω δεν ενοχλούμε κανέναν...
(Βγαίνουν στην Πειραιώς)...
Η Έλλη αγκαλιάζει την Μαρία...Η Μαρία φιλάει στον λαιμό την Έλλη..και μετά αγγίζει τα χίλια της....

Τρίτη, 18 Αυγούστου 2009

Δώσε το εισήτηριό σου σε κάποιον άλλο!



Κατά την έξοδο σου από μετρό ή τραίνο...ΜΗΝ πετάς το εισιτήριο σου...Δώσε το εισιτήριο σου σε κάποιον άλλο! Φτάνει να μην έχει περάσει η ώρα που αναγράφετε πάνω του...ή άφησε το πάνω στα ακυρωτικά μηχανήματα.

Δευτέρα, 17 Αυγούστου 2009

Εξάρχεια...


1. Η περιοχή ονομαζόταν Πιθαράδικα λόγω των εργαστηρίων που υπήρχαν στην περιοχή μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα και κατασκεύαζαν πιθάρια.

2. Το νεώτερο όνομα της περιοχής προήλθε από κάποιον Ηπειρώτη έμπορο ονόματι Έξαρχο, που διατηρούσε στην οδό Θεμιστοκλέους μεγάλο -για τα δεδομένα της εποχής- κατάστημα γενικού εμπορίου.

3. Στην περιοχή των Εξαρχείων κατοίκησαν και δραστηριοποιήθηκαν σημαντικοί άνθρωποι της τέχνης και των γραμμάτων: Κωστής Παλαμάς, Κάρολος Κούν, Χαρίλαος Τρικούπης, Σοφία Βέμπο, Κατίνα Παξινού, Φρέντυ Γερμανός...

4. Έχει ποδοσφαιρική ομάδα που ονομάζετε Αστέρας Εξαρχείων.


5. Στα Εξάρχεια έγινε η πρώτη εξέγερση φοιτητών, τα γνωστά Σκιαδικά ( 10-11 Μαΐου 1859).




Στέκια & Συλλογικότητες


http://www.exarhia.gr/
http://www.tsamadou13.gr/
http://sporos.org/
http://www.kokkino.org/
http://ypogeiws94.blogspot.com/


.............................πηγές:
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CE%BE%CE%AC%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%B9%CE%B1
http://www.exarhia.gr/


Δεν θα έπρεπε να παραλείψω όμως 3 πρόσωπα που έπαιξαν σημαντικό κεφάλαιο στα Εξάρχεια...


Παύλος Σιδηρόπουλος





Νικόλας Άσιμος



Κατερίνα Γώγου

Κυριακή, 16 Αυγούστου 2009

15 Αύγουστος στην Αθήνα....


15 Αυγούστου!..βρίσκεις να παρκάρεις στον Κεραμεικό..με ευκολία! (Η Πειραιώς άδεια),.. Και εκεί που αναρωτιέσαι και λες σε αυτή την πόλη είμαι μόνη...,ανεβαίνεις στην ταράτσα γνωστού ροκάδιου στο Γκάζι...και γίνεσαι σαρδέλα...! Αυτό είναι...Τα φώτα της Ακρόπολης αναμμένα και ο κόσμος να πηγαινοέρχεται πάνω κάτω. Τι άλλο θες; Ανάβεις το τσιγάρο σου, πίνεις το ποτό σου και γελάς με την ψυχή σου...
......και στο τέλος της βραδιάς σε βρίσκει κάπου στη παραλιακή να μην μπορείς να πάρεις τα πόδια σου...να κοιτάς την θάλασσα...και να χαζεύεις τα αστέρια... να χαμογελάς ως τα αυτιά...και να σε παίρνει ο ύπνος πάνω στην ξαπλώστρα. Να ξυπνάς κάπου πριν φύγεις και να ακούς συζήτηση από τους τριγύρω σου για αρκούδες και λύκους...
Να ένας 15 Αύγουστος στην πόλη...

Σάββατο, 15 Αυγούστου 2009

Πέμπτη, 13 Αυγούστου 2009

Ιστορίες μες την Πόλη...(Μίλτος&Μυρτώ)

Ο Μίλτος καθόταν στα everest στο Μοναστηράκι, η Μυρτώ δεν είχε φτάσει ακόμα. Η αγάπη τους είχε δοκιμαστεί πολλές φορές αλλά παρ' όλα αυτά συνέχιζαν να είναι μαζί γιατί ο ένας αγαπούσε τον άλλων πραγματικά.
Ο Μίλτος έχει ένα συγκρότημα που παίζουν συνήθως σε ένα μαγαζί στο κέντρο. Η Μυρτώ δεν κάνει τίποτα. Γράφει που και που κάτι στοίχους και μυθιστορήματα, αλλά δεν το βλέπει και σοβαρά αν και ο Μίλτος της έχει πει πως έχει ταλέντο.
Κρυφά από εκείνη είχε πάρει κάτι στίχους τους είχε βάλει μουσική και τα είχε στείλει σε μια δισκογραφική.
Η ώρα ήταν κάπου 03΄45...
Ο Μίλτος είχε στα χέρια του το demo με τα καινούρια τους τραγούδια..
Η ώρα ήταν 04:05 όταν 'έφτασε η Μυρτώ.
Ο Μίλτος την είδε..και της χαμογέλασε...
Η Μυρτώ επίσης..!...ο δρόμος... τους ο τελευταίος σταθμός....
.....και μπουμ!
Τελευταίο χαμόγελο -Τελευταία ματιά.....
Ο Μίλτος δεν είπε ποτέ στην Μυρτώ πως η δισκογραφική δέχτηκε τα τραγούδια τους.
...και ο Μίλτος δεν έμαθε ποτέ πως η Μυρτώ ήταν έγκυος.

Η πόλη με ζωγραφιές.....{part1}




[..Κάπου κοντά στα Προπύλαια....]



--------------------------------------------------------------------------------------------------


[...Σ' ένα στενό στην Πλάκα...]



[...........Στα ρολά ενός μαγαζιού στο Μοναστηράκι...]


[...Στο Γκάζι...]
------------------------------------------------------------------------------------------------------






[...Στην Πειραιώς..]




Προσθήκη  εικόνας

Τρίτη, 11 Αυγούστου 2009

Εχτές το βράδυ...

Εχθές το βράδυ σε μια βολτάδα με φίλους, μου τράβηξαν την προσοχή κάτι βεντάλιες που πουλούσε ένας πλανόδιος...

Μα δεν έχουν ωραίο χρώμα και σχέδια; Βασικά τις πέρασα για Ιαπωνικές αλλά σήμερα διαπίστωσα πως είναι ισπανικές...(βεντάλιες για flamengo....ole, ole!)


Στο Θησείο βρισκόμασταν..καθίσαμε σε μια καφετέρια και απέναντι μας η Ακρόπολη...

Τι την κοιτάς;...πάρε μπύρες...πάρε κιθάρες και ανέβα....Φτάνει να μην σου αρπάξουν το κινητό..(γκουχου-γκουχου)...η την τσάντα...(γκουχου-γκουχου)...ότι είχα πάθει πριν καιρό..
Είναι ωραία η πόλη το βράδυ αλλά και επικίνδυνη..(θα μιλήσω όμως άλλη φορά γι αυτό)....
Τώρα έχω να δείξω την λάμπα φιλοσοφίας:
............................Ο ΒΙΟΣ ΟΥΚ ΕΣΤΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΝ ΑΛΛΑ ΕΜΕΙΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΥΜΕΝ.............
























σας χαιρετώ...φιλιά στα μούτρα!

Κυριακή, 9 Αυγούστου 2009

Μοναστηράκι



Τις τελευταίες μέρες σκέφτομαι να κατέβω Μοναστηράκι να πάρω καμιά χάντρα μπλε γιατί μεταξύ μας...φτου φτου..μακρυά το κακό το μάτι από εμάς, αλλά τίποτα...με τέτοια ζέστη...ουφ!..που να πας;!
Οπότε αφού κάθομαι σπίτι, (με κλιματιστικό φυσικά...είπαμε ζέστη), είπα να ψάξω πληροφορίες για το Μοναστηράκι Μια ιστορία δεν θα την έχει; Την έχει...!!! :-)
Λοιπόν:
Το Τζαμί νομίζω πως όλοι το έχουμε παρατηρήσει βγαίνοντας από το σταθμό. Αυτό χτίστηκε από τον Τούρκο βοεβόδα Τζισταράκη το 1759 με υλικό παρμένο από παλιά κτίρια. Για το μαρμαροκονίασμα των τοίχων, ανατινάχτηκε η 17η κολόνα του Ναού του Ολυμπίου Διός. Οι παλιοί Αθηναίοι πίστευαν ότι κάτω από κάθε κίονα του ναού βρισκόταν παγιδευμένη μία κατάρα, κάτι που επιβεβαιώθηκε με το ξέσπασμα λιμού στην πόλη. Σύμφωνα με τον ίδιο μύθο, ο ναός του Διός θρήνησε τόσο δυνατά την καταστροφή της στήλης, που εκείνο το βράδυ κανείς δεν κοιμήθηκε στην Αθήνα. Ηρέμησε μόνο με την δολοφονία του βοεβόδα. Μετά την Επανάσταση του 1821 χρησιμοποιήθηκε το κτήριο για συνελεύσεις και το 1924 μετατράπηκε σε λαογραφικό μουσείο. Ο Γ. Δροσίνης προσέφερε δύο πολύτιμες συλλογές, τα έπιπλα, σκεύη και εικόνες από τον Δανό Κ. Πελφ και τα ιαπωνικά αγγεία του Γρ. Μάνου. Το μετονόμασε σε Εθνικό Μουσείο Κοσμητικών Τεχνών. Σήμερα στο τζαμί στεγάζεται συλλογή κεραμικών




Στην πλατεία βρίσκεται η πρώην καθολική εκκλησία. Την εποχή της φραγκοκρατίας ήταν ιδιόκτητη μονή του Νικόλαου Μπονεφατσή. Κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας αναφέρεται σαν μετόχι της μονής Καρέα στον Υμηττό. Κατά τα νεότερα χρόνια μεταβλήθηκε σ' ενοριακό ναό, όπου τιμάται η κοίμηση της Θεοτόκου.

Μεταξύ μας ε;!...το καλύτερο πράγμα στο Μοναστηράκι είναι το παζάρι...το γιουσουρούμ όπως λέγανε...Νομίζω πως όλοι έχουμε πάρει πράγματα από εκεί..!
Να και φώτος από εκεί:





...........

Για αρχή νομίζω καλά ήταν...πάω στο παζάρι για τα επόμενα ψιλά τακούνια!!....
makia...se olous....

ΠΕΡΠΑΤΗΜΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ...ΜΕ ΨΙΛΑ ΤΑΚΟΥΝΙΑ...

Περπάτημα στην πόλη (Αθήνα) λοιπόν...με ψιλά τακούνια...

ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΙΤΛΟΥ:

Η Αθήνα είναι μια από της αγαπημένες μου πόλεις. Πραγματικά μου αρέσει γιατί έχει κάτι το ξεχωριστό και όμορφο, και το καλύτερο μου είναι να χάνομαι σε αυτή είτε με το ποδήλατο μου, είτε με τα πόδια...στις αγαπημένες μου περιοχές Κεραμεικό, Θησείο, Μοναστηράκι και Εξάρχεια...Μου αρέσει να παρατηρώ τον κόσμο και να τον αναλύω μόνη μου και ύστερα να τα γράφω σε χαρτιά όταν γυρίζω σπίτι. Έτσι σκέφτηκα να μοιραστώ μαζί σας ότι όμορφο και ωραίο έχει αυτή η πόλη από φωτογραφίες ή από άρθρα ή οτιδήποτε
Έτσι λοιπόν έχουμε το "περπάτημα στην πόλη"...
Από την άλλη τώρα, τα "ψιλά τακούνια" βγήκανε από την ταινία του Almodovar "ψηλά τακούνια"..Τη να κάνουμε είμαι Αλμοδοβαρικιά..χιχιχι!!
Λοιπόν προς το παρών αυτά..
Τα καλύτερα είναι στο δρόμο και μας περιμένουν πάντα με τα ψηλά μας τακούνια!